Κατηγορία: Επετειακά
-
Pablo Picasso
«Όλα τα παιδιά είναι καλλιτέχνες. Το ζήτημα είναι πώς παραμένει κανείς καλλιτέχνης μεγαλώνοντας». ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 8 Απριλίου 1973, έφυγε από τη ζωή ο Pablo Ruiz y Picasso. Ο Πικάσο ζωγράφισε τη Γκερνίκα το 1937, όταν έγινε γνωστός ο εξοντωτικός βομβαρδισμός της ομώνυμης πόλης των Βάσκων από τους Γερμανούς, συμμάχους του Φράνκο. Τρία χρόνια αργότερα, όταν…
-
Τριστὰν Τζαρά — Ὁ ἀτρόμητος λοχαγός
Δὲν εἶμαι οὔτε ὑπὲρ οὔτε κατὰ καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐξηγήσω τί ἐννοῶ γιατί μισῶ τὸν κοινὸ νοῦ — Τζαρὰ — τοῦ Χρήστου Νάτση— Χονδρικά, ἦταν τὸ 1914 ποὺ ἄλλαξαν ὅλα. Ὁ Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ ἀπωθημένου τῆς εὔφορης ἀστικῆς ἐπέκτασης, ποὺ σηματοδεῖ ὁ «μακρύς» 19ος αἰώνας (ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν ἐπαναστάσεων στὴν ἐποχὴ τοῦ…
-
Max Ernst (1891-1976)
«Απλώς κατόρθωσα να παρευρεθώ κατά τη στιγμή της γέννησης των έργων μου». —ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 2 Απριλίου 1891, γεννήθηκε ο Max Ernst— Απόσπασμα από κείμενο του Δημήτρη Κράββαρη, από το περιοδικό Το Δέντρο, αρ. 173-174 (ολόκληρο το κείμενο στο μπλογκ του Κώστα Μαυρουδή): Είναι εντυπωσιακή η συχνότητα με την οποία ο Μπρετόν ταυτίζει τη ζωγραφική τού Ερνστ με την…
-
«Ἐμπρός ἡ σημαία μας»
Αφήστε το βήμα το στρατιωτικό και διαβάστε στα παιδιά Αναγνωστάκη Η μαθητική παρέλαση συμβάλλει στη διάκριση των παιδιών ανάλογα με τη σχολική τους επίδοση, με το ύψος και το παράστημά τους, ανάλογα και με την καταγωγή τους, κατά εντελώς αντιπαιδαγωγικό τρόπο. Η μαθητική παρέλαση «τοποθετεί» τα παιδιά σε μιλιταριστικού χαρακτήρα ιδεώδη, και όχι σε μια…
-
Θεόφιλος
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας φτωχός φουστανελάς που είχε τη μανία να ζωγραφίζει. Τον έλεγαν Θεόφιλο. Τα πινέλα του τα κουβαλούσε στο σελάχι του, εκεί που οι πρόγονοί του βάζαν τις πιστόλες και τα μαχαίρια τους. Τριγύριζε στα χωριά της Μυτιλήνης, τριγύριζε στα χωριά του Πηλίου και ζωγράφιζε. Ζωγράφιζε ό,τι του παράγγελναν, για…
-
Ο μοντέρνος κύριος Pierce
Ο αρχιτέκτονας της αμερικάνικης suburbia —της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Οι μοντερνιστές αρχιτέκτονες έφτασαν στις βορειοανατολικές πολιτείες της Αμερικής τη δεκαετία του ’40, και με εκπροσώπους όπως ο Walter Pierce (1920-2013), βάλθηκαν να εμπλουτίσουν τη μέχρι τότε γραφική ομοιομορφία των αποικιακού τύπου κατοικιών και των παραδοσιακών ξύλινων σπιτιών με τα δικά τους, χαμηλού κόστους, απλά στην αισθητική…
-
Εδώ είναι Βαλκάνια — Χρόνια Πολλά!
Στον κύκλο του χριστιανικού εορτολογίου ενσωματώνονται οι αρχαίες παγανιστικές αντιλήψεις του αγροτικού κόσμου των Βαλκανίων. Στα έθιμα της Αποκριάς, της Σαρακοστής, της γιορτής του Αγίου Γεωργίου και του Πάσχα εύκολα ανιχνεύονται οι τελετές Αλβανών, Βλάχων, Εβραίων, Ελλήνων, Σλάβων, Τούρκων και Ρομά για το τέλος του χειμώνα, για τον ερχομό της άνοιξης, για τη βροχή και τη σπορά —…
-
Brâncuşi vs USA
Όταν το δικαστήριο αποφασίζει τι είναι τέχνη —του Γιώργου Τσακνιά— Το 1926, ο φωτογράφος Edward Steichen εισήγαγε στις ΗΠΑ ένα γλυπτό του Constantin Brâncuşi. Το τελωνείο αποφάσισε πως δεν επρόκειτο περί έργου τέχνης και, ως εκ τούτου, έπρεπε να δασμολογηθεί (τα έργα τέχνης δεν υποβάλλονταν σε φόρο, σε αντίθεση με την πρώτη ύλη· έτσι, το…
-
8 Μαρτίου — όλη η αλήθεια
Για την Ημέρα της Γυναίκας 8 March 2013 Int’l Women’s Day / All the Truth from LIVE WINDOWS on Vimeo.
-
Τεμπελιάς εγκώμιο
«Η τεμπελιά πρέπει ν’ αποτελεί τον ουσιώδη στόχο του ανθρώπου». ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 23 Φεβρουαρίου 1878, γεννήθηκε στο Κίεβο ο πρωτοπόρος ζωγράφος και θεωρητικός της τέχνης Καζιμίρ Μαλέβιτς (Казимир Северинович Малевич, 23/2/1878-15/5/1935). Ο Καζιμίρ Σεβερίνοβιτς Μαλέβιτς γεννήθηκε στο Κίεβο το 1878 και πέθανε στο Λένινγκραντ το 1935. Υπήρξε κορυφαία φυσιογνωμία της ρωσικής πρωτοπορίας, με πλούσια εικαστική παραγωγή…
-
Δόξα τω Θεώ, είμαι άθεος
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 22 Φεβρουαρίου 1900, γεννήθηκε ο Λουίς Μπουνιουέλ (Luis Buñuel Portolés, 22/2/1900-29/7/1983). Υπόγειες απολαύσεις — Μπουνιουέλ αυτοβιογραφούμενος ΠΕΡΑΣΑ ΣΤΑ ΜΠΑΡ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ. Το μπαρ είναι για μένα ένας χώρος στοχασμού και περισυλλογής, χωρίς την οποία η ζωή θα ’ταν αδιανόητη. Παλιά συνήθεια που δυνάμωνε καθώς περνούσαν τα χρόνια. Όπως ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης, ανεβασμένος στην κολόνα…
-
Αντρέ Μπρετόν, 1896-1966
Ένα αφιέρωμα — σύντομο και περιεκτικό, σαν άλογο που καλπάζει πάνω σε ντομάτα. Αντρέ Μπρετόν, «Ελεύθερη ένωση» Μτφ. Νάνος Βαλαωρίτης, στον τόμο: Δεν άνθησαν ματαίως. Ανθολογία υπερρεαλισμού (επιμ. Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου), Αθήνα, εκδ. Νεφέλη, 1980, σσ. 278-280. Στο ακόλουθο λινκ, ο Μπρετόν διαβάζει ο ίδιος το ποίημα (1931). Η γυναίκα μου με μαλλιά φωτιάς από ξύλα Η γυναίκα…
dimart 