Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας
-
Το ποίημα της εβδομάδας 30/5
Ένας ψαράς —休宗純 (Ikkyū Sōjun, 1394–1481)— Μετάφραση: Γιώργος Τσακνιάς Η μελέτη κι ο σκληρός διαλογισμός μπορούν να σε κάνουν να χάσεις το Νου σου. Αλλά ίσως το μοναχικό τραγούδι του ψαρά ν’ αποδειχτεί θησαυρός ανεκτίμητος. Σούρουπο με βροχή στο ποτάμι, το φεγγάρι κάθε τόσο ξεμυτά από τα σύννεφα· Απερίγραπτα κομψός, τραγουδά τους σκοπούς του κάθε βράδυ,…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 23/5
Το θα και το να του θανάτου —Αντώνης Φωστιέρης— Έτσι λοιπόν χωρέσανε στα μάτια σου τόσες κοινές ασήμαντες εικόνες Ποιος θά ’χει χρόνο κάποτε να βυθιστεί στη λίμνη μιας ανάμνησης Η αιωνιότητα κρατάει τόσο λίγο Όμως, δε γίνεται, θα υπάρχει κάπου μια μικρή δικαιοσύνη να εξηγεί Με ποιες προθέσεις φεύγει ένας άνθρωπος Με πόσα θα και πόσα να που…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 16/5
[Όπου πέσει ένα μου δάκρυ…] —Χάινριχ Χάινε— Μετάφραση: Άγγελος Βλάχος Όπου πέσει ένα μου δάκρυ, γίνετ’ όμορφο λουλούδι· κι όπου πάει ο στεναγμός μου, γίνετ’ αηδονιού τραγούδι. Έλα, αγάπα με… να γίνουν τα λουλούδια όλα δικά σου και να τραγουδούν αηδόνια στα παράθυρά σου. * * * Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων
-
Το ποίημα της εβδομάδας 9/5
Ο κακός μαθητής —Ζακ Πρεβέρ— Μετάφραση: Μιχάλης Μεϊμάρης Ο κακός μαθητής Λέει όχι με το κεφάλι Μα λέει ναι με την καρδιά Λέει ναι σε όσους αγαπάει Λέει όχι στον καθηγητή Είναι όρθιος Τον ρωτούν Και όλα τα προβλήματα έχουν δοθεί Ξαφνικά τον πιάνουν ακατάσχετα γέλια Και τα σβήνει όλα Τα ψηφία και τις λέξεις Τις…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 2/5
Στις όχθες του Ειρηνικού —Ρόμπερτ Φροστ— Μετάφραση: Α. Αντωνίου Είμαι απ’ αυτούς που γνώρισαν τη νύχτα Βάδισα μες στη βροχή και επέστρεψα μες στη βροχή Ήμουν πιο μακριά κι απ’ το πιο μακρινό φως της πόλης Είδα το πιο θλιμμένο λιβάδι της πόλης Προσπέρασα τον νυχτοφύλακα στη βάρδια του Και χαμήλωσα τα μάτια μου χωρίς…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 25/4
Γυναίκα και γάτα —Πωλ Βερλαίν— Μετάφραση: Λίλα Καρανικόλα Παίζει με την άσπρη γάτα κ’ είναι τρέλλα να τη δεις. Τ’ άσπρο χέρι, τα νυχάτα πόδια, μέσα στης πυκνής σκοτεινιάς το πέπλο. Νάτα τάκρυψε τα νύχια στης άσπρης γούνας τα χιονάτα χνούδια, μην τα δει κανείς… Κ’ η γυναίκα, τη γλυκούλα κάνει, κρύβει τη νυχιά της…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 18/4
Οι θύτες —Γιάννης Βαρβέρης— Σαν λείπει το φως τις νύχτες αντλούμε νερό απ’ τις γειτονικές εστίες με την απόχη του μίσους. Καθένας είναι πρόθυμος για την οποιαδήποτε πτώση κατάλληλος για τον τυραννικό συνειρμό το μέγιστον μάθημα όπου θύματα δεν υπάρχουν παρά μονάχα θύτες έτοιμοι να προσφέρουν γην και ύδωρ στην πρώτη τύψη. Όποτε με πίστεψαν…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 11/4
Το χαμόγελο —Λάμπρος Πορφύρας— Ωραία γυναίκα, το τρελλό το γέλιο σου διαβαίνει, σα μάταιος ήχος και σκορπά, κι ούτε μια ηχώ ξυπνά στην ακατάδεχτη καρδιά, που αγάπη τήνε δένει μ’ αθώα χαμόγελα βουβά. M’ αυτά που δείχνουνε χαρά, με κάποια που σκεπάζουν τον πόνο τους αμίλητον οι ευγενικές ψυχές, μ’ εκείνα που μαραίνονται κρυφά και…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 4/4
[Έχω μέσα μου κάτι σαν καταχνιά…] —Φερνάντο Πεσσόα— Μετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης Έχω μέσα μου κάτι σαν καταχνιά Που με πνίγει, αλλά δεν είναι τίποτα. Νοσταλγία του τίποτα Ακαθόριστη επιθυμία. Τυλιγμένος σαν σε ομίχλη Είμαι απ’ το ίδιο υλικό και βλέπω Το μακρινό, λαμπρό αστέρι Από την καύτρα του τσιγάρου πάνω. Κάπνισα τη ζωή μου. Αβέβαιο…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 28/5
Όρια —Χόρχε Λουίς Μπόρχες— Μετάφραση: Δημήτρης Καλοκύρης Υπάρχει κάποιος στίχος του Βερλαίν που δε θα ξαναθυμηθώ. Υπάρχει κάποιος δρόμος εδώ κοντά που είναι κιόλας απαγορευμένος για τα βήματά μου, υπάρχει ένας καθρέφτης που κοιτάχτηκα για τελευταία φορά, υπάρχει κάποια πόρτα που έχω κλείσει ως τη συντέλεια του κόσμου. Ανάμεσα στα βιβλία της βιβλιοθήκης μου (τα…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 21/3
Άλμπατρος —Κάρολος Μπωντλαίρ— Μετάφραση: Αλέξανδρος Μπάρας Συχνά για να περάσουνε την ώρα οι ναυτικοί άλμπατρος πιάνουνε, πουλιά μεγάλα της θαλάσσης, που ακολουθούνε σύντροφοι, το πλοίο, νωχελικοί καθώς γλιστράει στου ωκεανού τις αχανείς εκτάσεις. Και μόλις στο κατάστρωμα του καραβιού βρεθούν αυτοί οι ρηγάδες τ’ ουρανού, αδέξιοι, ντροπιασμένοι, τ’ αποσταμένα τους φτερά στα πλάγια παρατούν να…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 14/3
[Άναυλα εφύγαν…] —Τέλλος Άγρας— Άναυλα εφύγαν τα πουλιά… κ’ εγώ τα χέρια βάνω στα Περασμένα –σα φωλιά κούφια, που εφύγαν τα πουλιά– να ζεσταθούν απάνω. Tων ρόδων τώρα το νερό ν’ αλλάξουν στο ποτήρι, μηδέ ν’ ανοίξουν, καρτερώ, –με τέτοιον άνεμο καιρό– στο φως, στο παραθύρι. Tου βορριά λάμπει η ξαστεριά μέρες πολλές και νύχτες…
dimart 