Κατηγορία: Short stories
-
Ένα μικρό θαύμα
–της Μαρίκας Τσεβά– Είμαι η τελευταία που θα υπερασπιστεί το μελόδραμα, πόσο μάλλον κάποια που υποκύπτει άκριτα στην όποια γοητεία του. Πλην όμως, φέτος συμμετείχα σ’ ένα μικρό θαύμα (ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο – μην πάει ο νους σας σε τίποτα μεταφυσικά μεγαλεία) που νομίζω ότι αξίζει να το μοιραστώ μαζί σας. Μια μικρή υποχώρηση μπροστά…
-
Ομπρέλες σε καιρούς ξηρασίας
—χρονογράφημα της Ελένης Κεχαγιόγλου— Ακινητοποιημένες λόγω καταρρακτώδους βροχής, εγώ, το μωρό Αμαλία και το σκυλί κυρία Σαββινάκη, καθισμένες νωρίτερα στον εξωτερικό χώρο ενός καφέ πλάι σε μια σόμπα, χαζεύαμε και οι τρεις τον κόσμο που περνούσε από το στεγασμένο πεζοδρόμιο μπροστά μας παρατηρώντας πώς χαλάρωνε το σώμα για λίγα μέτρα ώσπου να ξαναβγεί στο πλημμυρισμένο…
-
Για του λόγου το αληθές
Ένα διήγημα της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου, γραμμένο την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου για το dim/art. Η κυρα-Γιωργία ξυπνά από τη μεσημεριανή της νάρκη· πρέπει να είναι απόγευμα πια, γιατί το φως πέφτει λοξά πάνω στο κομοδίνο όπου κατοικεί ένα ρολόι και τέσσερα μακρόστενα κουτιά. Μέσα στα κουτιά κατοικούν τα φάρμακά της, και πάνω από το κομοδίνο,…
-
Θερινή Ώρα
—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Άνοιξα τα μάτια μου και κοίταξα το ρολόι δίπλα στο κρεβάτι. Καθώς το μυαλό μου κατέγραφε την ώρα, ταυτοχρόνως συνειδητοποιούσα πως η καταγραφή δεν είχε νόημα, γιατί το ρολόι μου είχε σταματήσει εδώ και μέρες στις 4.15, που δεν ήξερα καν αν ήταν π.μ ή μ.μ. Το ρολόι σταμάτησε επειδή έμεινε από…
-
Από τη μεριά του Ιούδα
—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Τα κέρματα κατρακύλησαν κουδουνίζοντας στη δεξιά χούφτα του ανθρώπου, ενώ ο δείκτης του αριστερού του χεριού αιωρήθηκε για λίγο πάνω από τον μικρό ασημένιο σωρό μετρώντας. Έπειτα, η χούφτα έκλεισε και χάθηκε μέσα στο σακούλι, λίγο βιαστικά, λες και ο κάτοχός της ανησυχούσε μήπως τα ίδια τα κέρματα αλλάξουν γνώμη και επιστρέψουν…
-
Το τέταρτο λαχείο
—Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία του Γιώργου Γλυκοφρύδη, γραμμένη αποκλειστικά για το dim/art— 2013, Δεκέμβριος. Αθήνα 1. ΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ήταν πολύ μικρό. 35τ.μ. Οι τοίχοι, χωρίς κανέναν πίνακα ή κάδρο ή φωτογραφία ή κάτι. Εξαιρουμένης μιας, μεγεθυσμένης σε διαστάσεις αφίσας, έγχρωμης φωτογραφίας από τις εγκαταστάσεις Cloud της Google. Ένας χωρίς τέλος, μπλε φωτισμού, διάδρομος, γεμάτος από αναρίθμητα server…
-
Η μόνη λογική επιλογή
—Ένα διήγημα της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου, γραμμένο Παρασκευή και 13, αφιερωμένο στον Ρόαλντ Νταλ— Σαν σήμερα, το 1916, γεννήθηκε ο Ρόαλντ Νταλ. Τα βιβλία του είναι γραμμένα για γενναία παιδιά, για παλιμπαιδίζοντες ενήλικες — ή για έναν αλλόκοτο συνδυασμό των δύο. Όλη του τη ζωή ονειρευόταν να ζούσε σε ένα Εργοστάσιο Σοκολάτας παρέα με τη Ματίλντα…
-
Ο τελευταίος των Σολιψιστών
Ένα καλοκαιρινό διήγημα —του Γιώργου Θεοχάρη— Στον Ηλία Έτσι που τα ’φερε η τύχη, έχω έρθει στο νησί μόνος μου. Για να μην χάσω την προκαταβολή στο ξενοδοχείο, είπα, αλλά αυτή είναι η μισή αλήθεια – η άλλη μισή είναι γινάτι, ένας ψυχαναγκασμός του τύπου: Εγώ θα πάω, κι ας μην έρθεις, και θα περάσω…
-
Εν αρχή ην ο λόγος
Ένα διήγημα της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου για τις έξι μυστηριώδεις ώρες του Νιλ Άρμστρονγκ και του Μπαζ Όλντριν μέσα στον «Αετό», από την προσελήνωση έως το πρώτο βήμα του ανθρώπου στο φεγγάρι, τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου του 1969, ακριβώς 44 χρόνια πριν από σήμερα. Ο Μπαζ κοιτούσε τον Νιλ. Ήταν αδύνατο, βέβαια, να διακρίνει το πρόσωπο του…
-
Ανάστα ο Κύριος
—Ένα πασχαλινό διήγημα του Γιώργου Θεοχάρη, ένα περιπετειώδες αλλά και κατανυκτικό road movie, ένα αναστάσιμο noir, αποκλειστικά στο dim/art— Μεγάλο Σάββατο κι έχουν έρθει τα πάνω κάτω – πράγμα που σημαίνει ότι τα κάτω πρέπει να πάνε πάνω για λόγους συμμετρίας, αν μη τι άλλο. Πρέπει ν’ ανέβω βόρεια. Τρέχω και δε φτάνω. Οπότε, γιατί να…
-
Από την πλευρά του Λαζάρου
—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Ο Λάζαρος άνοιξε τα μάτια και βλεφάρισε ενοχλημένος. Ένιωθε φρικτά. Η πρώτη πηγή ενόχλησης ήταν ένα πνιγηρό αίσθημα σ’ όλο του το σώμα, σαν τους εφιάλτες που έβλεπε κατά καιρούς, πως θέλει να κουνηθεί και δεν μπορεί. Κάτι του πίεζε τη μύτη και του έκλεινε το στόμα. Έπειτα ήταν και το μεσημεριανό…
dimart 