Ετικέτα: Σεβαστή Λιοναράκη-Χρηστίδου

  • Μαρίκα, η ατίθαση βασίλισσα των Βλαχερνών

    Μαρίκα, η ατίθαση βασίλισσα των Βλαχερνών

    Έγκλημα στην Πόλη #23 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Δεκατεσσάρων χρονών η Μαρίκα, έμοιαζε το λιγότερο δεκάξι. Γυναίκα πια στο σώμα, αλλά παιδί στο μυαλό και στην καρδιά. Ψηλή, γεμάτη, με στήθος ήδη σχηματισμένο, γάμπες καλλίγραμμες, στιβαρά χέρια και λαιμό μακρύ σαν του κύκνου. Μόνο που τη χάρη…

  • Στην επιφάνεια πάντα το φιλότιμο, έτοιμο να εκραγεί

    Στην επιφάνεια πάντα το φιλότιμο, έτοιμο να εκραγεί

    Έγκλημα στην Πόλη #22 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Τα θεάματα συγκινούν. Σ’ αυτά συγκαταλέγεται κι ο καυγάς. Έχει αυτός τους θεατάς του, οι οποίοι σπανίως είναι ολίγοι. Καυγάς, που θα περιορισθή έστω και σε δυνατές φωνές, κινεί ενδιαφέρον κι αμέσως σχηματίζεται υπερώον. Οι θεαταί αφθονούν. Δύο να…

  • H πολυτέλεια της πίπας

    H πολυτέλεια της πίπας

    —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Στον βαρύ φόρο πολυτελείας του 20% που επέβαλε η τουρκική κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 1949 σε διάφορα είδη, οι πίπες που ήταν πίπες και όχι «πίπες» με την άλλη ή την παράλλη έννοια είχαν την πρωτοκαθεδρία. Είδος πολυτελείας οι πίπες λοιπόν. Εξάλλου υπήρχαν τα σέρτικα, άφιλτρα, βαριά τουρκικά τσιγάρα της φτήνιας. Γιατί…

  • Στο Σαρίγερ μια βραδιά γέμισε η καρδιά του με χαρά

    Στο Σαρίγερ μια βραδιά γέμισε η καρδιά του με χαρά

    Έγκλημα στην Πόλη #21 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Από το 1946 και μετά ο Τζεμάλ έγινε ένας από τους αριθμούς που συμπεριλαμβάνονται στους 214.000 ανθρώπους, οι οποίοι εγκατέλειψαν το χωριό τους και εγκαταστάθηκαν σε μία μεγάλη πόλη. Ο Τζεμάλ δεν ήξερε βέβαια —και ούτε αναρωτήθηκε, είναι η…

  • Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τα τριγενή και δικατάληκτα επίθετα;

    Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τα τριγενή και δικατάληκτα επίθετα;

    —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Είναι αποδεδειγμένο. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες δεν αγαπάνε τα τριγενή και δικατάληκτα επίθετα. Είτε οξύτονα είναι είτε παροξύτονα, ουδείς φαίνεται να τα αγαπά στην Ελλάδα που, αποδεδειγμένο κι αυτό, είναι η αναμφισβήτητη πατρίδα τους. Ακόμα κι αν κάποιος τα θεωρεί ολίγον συμπαθή, δεν έχουν γίνει ποτέ τα δύσμοιρα αυτά επίθετα προσφιλή…

  • Τι σχέση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο;

    Τι σχέση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο;

    Έγκλημα στην Πόλη #20 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Τι σχέση έχουν μεταξύ τους το Πέρα και ο Γαλατάς στην ευρωπαϊκή καρδιά της πόλης, το Μόδι στην ασιατική ακτή και το Τζιβαλί στην αριστερή όχθη του Κερατίου; Είναι βεβαίως συνοικίες της Πόλης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, αυτές τις…

  • Βλαβερός ο οίνος χωρίς ρεβίθια και κουκιά

    Βλαβερός ο οίνος χωρίς ρεβίθια και κουκιά

    Έγκλημα στην Πόλη #19 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Ο Χαμντί γνώρισε τον Χουσεΐν στις αλάνες όπου έπαιζαν μπάλα, μακριά γαϊδούρα και έκαναν αγώνες δρόμου με τα τσέρκια των βαρελιών. Ειδικός στο τσέρκι ο Χουσεΐν κατάφερνε να τρέχει πάνω κάτω στην αλάνα κρατώντας ελαφρά το τσέρκι με δύο…

  • Τσίμπα τα γυναικεία οπίσθια, ποτέ τα ζάρια

    Τσίμπα τα γυναικεία οπίσθια, ποτέ τα ζάρια

    Έγκλημα στην Πόλη #18 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Δεκαεφτά χρονών ο Χουρσίτ Σακάρια έφυγε από το σπίτι του στην Kütahya και ήρθε στην Πόλη να κάνει την τύχη του. Δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο για να βρει δουλειά. Συμπαθητικός νέος, μαζεμένος, λιγομίλητος τον προσέλαβαν να βοηθάει στην κουζίνα…

  • Βαχ και αχ και αμάν — και κλαίγανε οι πουτάνες

    Βαχ και αχ και αμάν — και κλαίγανε οι πουτάνες

    Έγκλημα στην Πόλη #17 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου αγαπάει το δημοκρατικό καθεστώς. Ανθεί πάντα στις δημοκρατίες. Απεχθάνεται τα στρατιωτικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα γιατί, με την ψευδεπίγραφη ηθική τους, τις αξίες της οικογένειας και της θρησκείας, διώκουν πάντα την πληρωμένη απόλαυση. Χωρίς βεβαίως…

  • Περιττή αισθηματικότης

    Περιττή αισθηματικότης

    Έγκλημα στην Πόλη #16 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Την άρτι αφιχθείσα είδηση από την Αμερική την έγραψαν, τη δεύτερη εβδομάδα του Φεβρουαρίου του 1945, με λιγότερα ή περισσότερα σχόλια, όλες οι εφημερίδες. Κάποιες μάλιστα και στην πρώτη σελίδα. Για κάποιους ανεξήγητους λόγους, η επιθυμία μίας νεκρής Αμερικάνας…

  • Η γιορτή της άνοιξης δεν φέρνει πάντα την άνοιξη στις ζωές των ανθρώπων

    Η γιορτή της άνοιξης δεν φέρνει πάντα την άνοιξη στις ζωές των ανθρώπων

      Έγκλημα στην Πόλη #15 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Φίλες κολλητές από τα παιδικά τους χρόνια η Χαντιέ Τεκάι και η Φετχιέ Μπερμπεργίλ. Μαζί μεγάλωσαν στα σοκάκια του Γαλατά, μαζί πήγαν σχολείο, δημοτικό και τριτάξιο γυμνάσιο, μαζί είπαν τα πρώτα σοβαρά ψέματα στους γονείς τους, καλύπτοντας η…

  • Η άταφη νεκρή ούτε νεκρή ούτε άταφη ήταν

    Η άταφη νεκρή ούτε νεκρή ούτε άταφη ήταν

    Έγκλημα στην Πόλη #14 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Οι πονηροί και ξύπνιοι πάντα έβρισκαν τρόπους να εξαπατούν τους αφελείς και ανυποψίαστους καλοπροαίρετους ανθρώπους. Χιλιάδες οι τρόποι εξαπάτησης και χιλιάδες τα κόλπα παγίδευσης και εκμετάλλευσης των εύπιστων και αγαθών, που έχουν χρησιμοποιηθεί ανά τους αιώνες. Δεν θα αποτελούσε…